25 Haziran 2025 Çarşamba

AYNI RÜYAYI GÖREN RUHLAR GERÇEKTEN VAR MI ?



Rüya, bilinçaltı ve sezgisel bağlantılar ...

Bazı zamanlar vardır (zamanlar olarak genelliyorum çünkü sadece gece değil gündüz uykularını da katıyorum) gördüğünüz rüyanın bir rüyadan ibaret olmadığını hissederiz. Sanki başka bir dünyanın kapısı aralanmış gibi . Bir ses, bir yüz, bir yer...
Bunu belki de bir çoğumuz hayatında bir kez bile olsun tecrübe etmiştir. 

Ama en ilginç olanı, o rüyayı sadece senin görmediğini öğrenmendir. Sanki başka biriyle aynı sahnenin oyuncusu olmuşsundur. Ya da seyirci koltuğuna oturmuş ve sahnelenen oyunu seyreden iki ayrı ruh olarak gördüğün rüyayı adeta izlemişsindir.  
Aynı rüya, iki ruh ...
 
Ben bunu defalarca tecrübe edenlerden biriyim ve en çok da bu nedenle bu yazıyı yazıyorum.

Rüyaların sadece bilinçaltında bulunan düşünceler, duygular ve deneyimlerin uykuda ortaya çıkışı olduğunu düşünmüyorum. Bence rüyalar gecenin içine gizlemiş gizemli bir sır gibi... Ve bazen bu sırlar sadece bize ait değildir. Tanımadığın bir yüzü görürsün rüyanda ama çok tanıdık bir hisle. Bir rüyadan uyanırsın ve rüyanın seninle sınırlı olmadığını hissedersin. Ya da belki yakından tanıdığın belki de daha önce hiç tanışmadığın biriyle aynı sembolleri, aynı atmosferi paylaşmanın garip tesadüfüne şahit olursun. 

Eğer meditasyon yapan biriysen meditasyon  yaptığın biriyle aynı veya benzer sembolleri görmüş olabilirsin. Eğer bunu deneyimlediysen ve rüya konusunda az çok  araştırma yaptıysan yalnız olmadığını da biliyorsundur.

Bunu spiritüel ya da mistik yollarla deneyimleyen sayısız insan var. Ya da hiçbir şey yapmadan kalp veya frekans bağı olan bireyiyle aynı rüyayı gördüğünü farketmiş bir çok kişi.

Garip değil mi? Bir  rüyadan uyanıyorsun ve rüyanın seninle sınırlı olmadığını hissediyorsun. Hatta  hissetmekle kalmayıp;belki yakından tanıdığın belki de daha önce hiç tanışmadığın biriyle aynı sembolleri, aynı atmosferi paylaşmanın garip tesadüfüne şahit oluyorsun. 

Peki sizce bu sadece bir tesadüf mü? 
Bedenimiz uyku esnasındayken ruhlar bir yerlerde buluşuyor mu?
Bu yaşadığımız ortak rüya tecrübesi sadece bir tesadüf mü? Yoksa rüyalar bilinçaltının ötesinde bir ortak alanın dili midir?
Belki de bu sadece bilinçaltının bir oyunu değil.
Belki de bazı ruhlar geceleri aynı frekansta buluşuyordur...

Spiritüel öğretiler,bunun cevabını '' rüya alanı'' nın sadece bireysel değil, aynı zamanda kollektif bir bilinç düzeyine açılan bir kapı olduğunu söyleyerek veriyor.  Bu kapının eşiğinde, birbirine yakın olan kalpler (anne,baba,kardeş,eş,dost,sevgili v.b) yollarda birleşirmiş.  Belki bir dua, belki bir niyet, belki sadece aynı frekansta titreşen iki insan...

Ben rüyaların  sadece kişisel deneyimlerden oluşmadığını düşünenlerdenim. 

Peki siz rüyaların sadece gerçek hayatta gördüğünüz, gözlemlediğiniz ve varlılarını siz fark etmeseniz bile bilinçaltınızın kaydettiği deneyimlerden ibaret olduğunu mu düşünüyorsunuz? 

Bu konudaki fikirlerimizi ve varsa yaşandığınız tecrübeleri benimle paylaşırsanız çok sevinirim.





23 Haziran 2025 Pazartesi

SENDROMSUZ PAZARTESİ


GÜN DEĞİL, NİYET YORAR İNSANI 

 Pazartesi, kimileri için bir başlangıcın sancısı… Kimileri içinse yepyeni bir duasının filizlendiği haftanın besmelesi. Günleri karalayan biziz çoğu zaman. Henüz başlamamış bir günün yükünü,
zihnimizde ağırlığa çeviren de. 

Oysa her pazartesi, ilahi bir davet gibidir: “Kalk ve bir kez daha dene…” Zorlayıcı olan sabahın erken saati değil, dünden taşınan gönül yorgunluklarıdır. Düşüncelerimizin tortusudur. Ama unutma: Ruhunu sadeleştirirsen, pazartesin de hafifler. Çünkü mesele pazartesi değil, mesele senin bakışın. Pazartesi bir gün değildir; bir aynadır. Sen ne görüyorsan, o yansır sana. Bugün, çok beklediğin “yarın” olabilir. İçinden geçen fikri harekete dönüştürmen için bir vesile. Ufacık bir adımın, büyük bir değişimin kıvılcımı belki. Ve belki de tek ihtiyacın olan şey, sabah güneşini umuduna benzetip biraz gülümsemek... Kendine nazik ol. Gününü karalayarak değil, niyetinle aydınlatarak başla. Şunu unutma: Haftan nasıl geçeceği belki de bugüne neyle ve nasıl başladığınla ilgili. Bugün pazartesi. Ama belki de, *en güzel haline niyet ettiğin günün* ta kendisi... Haydi kalk! Bir işe , bir oluşa koyulma vakti...

Mola Bitti Yazmaya Devam

Bazı kelimeler vardır, sadece okunmaz... İçine düşer, sende bir şeyleri uyandırır. İşte bu blog, o kelimeleri arayanlara. Yazının sadece harflerden ibaret olmadığını bilenlere. Burada yazan her satır yine eskisi gibi; içsel bir yolculuktan, suskun bir fark edişten, kalbin kıyısına dokunan sorulardan doğacak. Çünkü bazen bir cümle kaderini değiştirir. Bazen bir nokta, yeni bir başlangıcın işaretidir. Ben yazının büyüleyici diline inananlardanım. Ve artık kalemimi yeniden canlandırıyorum. Yazının gücüne inanan herkesi bu yolculuğa bekliyorum. Kah kelimelerle düşeceğiz yola, kah noktalarda soluklanacağız. Ama her satır bizi biraz daha "biz"e yaklaştıracak. Ve tabii hikaye; başlayıp devam ettiremediğim hikaye metinleri serisini tüm sürükleyiciliğiyle devam edecek. Adını bilmesem de sayın okur, varlığını hissediyorum... Hoş Geldin.

KİŞİSELLEŞTİRİVEREBİLECEKLERİMİZDENMİŞÇESİNE

Türk dil kurumundan en son açıklanan kelimeler dikkatimi çekti geçenlerde.Büyük bir yanım türkçemize sahip çıkmak isterken diğer bir yandan da, ya bence boşver bırak bu şekilde kalsın oldum...
Bakın kelimeler ve karşılıkları şu şekilde:
terörist “yıldırıcı”,
idealist “ülkücü”,
Afiş “ası”,
ajanda “andaç”,
aktivite “etkinlik”,
aktüel “güncel”,
amblem “belirtke”,
ambulans “cankurtaran”,
amortisman “yıpranma payı”,
anarşi “kargaşa”,
arşiv “belgelik”,
atölye “işlik”,
türbülans “burgaç”,
badminton “tüytop”,
baypas “köprüleme“,
otizm “içeyöneliklik”,
ipotek “tutu”,
fuel oil “yağ yakıt”,
garanti “güvence”,
depozito “güvence akçesi”,
fitness “sağlıklı yaşam”,
finanse “akçalanmış”,
first lady “başbayan”,
CD “yoğun disk”,
basketbol “sepet topu”,
voleybol “uçan top”,
avans “öndelik”,
banknot “kâğıt para”,
asparagas “uydurma”,
aspiratör “emmeç”,
fabrika “üretimevi”,
zapping “geçgeç”,
etik “töre bilimi”.


Ay şekerim TDK Mayıs ayında yeni Türkçe kelimeleri yayımladı. Bundan sonra elimizden geldiğince onları kullanarak konuşalım Türkçe'mize sahip çıkalım olur mu? 
Bak şimdi dinle:
-Dün televizyon kumadaysıyla geçgeç yapmak suretiyle bir yandan sepet topu diğer yandan da uçan top maçını seyrediyordum.
Bu esnada ocakta pişirdiğim yemeği unuttum ve yandığı için her yeri koku sardı. Hemen mutfağa koşup emmeçi çalıştırdım.

-Hıııı! Ne diyorsun arkadaşım sen ya Türkçe konuş anlamıyorum.

-E iyi ya bende zaten öyle yapıyorum...

-Sonra hani geçen gün benim araba bozulmuşdu ya.

-Eee?

-İşte sorun şeydeymiş.Yıpranma payında.

-Valla şekerim dediğinden bir şey anladıysam ne olayım. Hadi ben otobüsümü kaçırmak üzereyim sonra görüşürüz.

-Otobüs değil canım çok oturgaçlı götürgeç. Olmuyor amaaaa. Eşine selamlar canım çocukları da öp benim için. Yarın ki brunch a muhakkak gelin olur mu.Hadi bayyyyy....

Ben bu tiplemenin ortasında bir karakterim ne başında olmaya çalıştığı kadar öz Türkçe'nin içinde ne de son cümlesi kadar dışındayım. Sanırım en mantıklısı bu ve ben halimdem ve en çok da kullandığım Türkçe' mden memnunum...