Bazen hiçbir şey yapmamak, en büyük iyileşmedir.
Çok çabaladın.
Anlamaya, çözmeye, düzeltmeye, affetmeye…
Ama belki de bu kadar uğraşmanın içinde, asıl ihtiyacın olan şey “durmak”tı.
Yoruldun.
Ve kabul et: İnsan bazen yorulabilir.
Ruh, her zaman koşamaz.
Bazen sadece durmak, dinlenmek ve hiçbir şey olmadan da “olmak” mümkündür.
Bırak hayat biraz seni taşısın.
Bırak cevaplar kendiliğinden gelsin.
Bazen en büyük şifa, kendine izin vermektir:
Olduğun hâl ile kalabilmeye.
Dua:
“Allah’ım…
Durmayı da öğreneyim.
Hızla değil, huzurla iyileşeyim.
Olduğum gibi kalabildiğim yerde
Senin varlığını hissedeyim.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder