YAZININ SESLİ OKUMASI İÇİN TIKLAYIN
SESSİZ SABOTAJIN GÖLGESİ :
Bazen yolun tam ortasında durursun.
Elinde bir harita, kalbinde bir yön, ama ayakların geri gider.
Üstelik tam ileri adım atacakken…
İçinden bir ses fısıldar:
"Henüz hazır değilsin."
"Ya olmazsa?"
"Sen kimsin ki…?"
(Sahi sen kimdin ki?)
Ve o ses, bir kapı gibi kapanır yoluna.
Ama o kapı dışarıda değil, içeridedir.
Sen, farkında bile olmadan kendi yoluna taş koymuşsundur.
Buna "kendini sabote etmek" derler biliyor musun?
İşte tam olarak kelimelerin yetersiz kaldığı bir haldir bu.
Bu, insanın kendiyle gizli savaşıdır.
Kimse görmez. Kimse bilmez.
Çünkü bu savaş, bakışların ardında, sessiz bir iç monologda yaşanır.
SANKİ KENDİ İÇİNE TUZAK KURARSIN :
Bir yanın ilerlemek ister, diğer yanın dur der.
Belki de bir ilişkinin tam ortasında, üstelik tam sevilirken geri çekilirsin.
Bazen kendini anlatman gerekirken yutkunur susarsın.
Ve sonra, gecenin bir yarısı, kendi kendine sorarsın:
“Neden yapamıyorum?”
GERÇEKTE KORKTUĞUN BAŞARISIZLIK DEĞİL DEĞİŞMEKTİR BELKİ ?
Çünkü değişmek, eski seni geride bırakmaktır.
Ama o sabote eden yanın da sensin.
Korkak değil, sadece incinmiş.
Engel değil, sadece hatırlatıcı.
Sana, bir zamanlar kırıldığın yeri hatırlatıyor.
Oraya bir daha düşmemek için seni yavaşlatıyor.
Onu suçlama.
Onu bastırma.
Sadece otur yanına.
Ve de ki: “Artık anlıyorum seni. Ama ben şimdi büyüdüm.”
Çünkü büyümek, korkuyla vedalaşmaktır.
Ve vedalaşmak, yeni cesaretli seni doğurmaktır.
Sabote etmeyi bırakmak, bir sabah aniden olmaz.
Ama her gün biraz daha kendine yaklaştığında, o ses yavaş yavaş susar.
Ve onun yerini başka bir ses alır:
“Yapabilirsin.”
“İzin ver kendine.”
“Artık gizlenme.”
Kendini sabote etmekten vazgeçtiğin gün, dünya değişmeye başlamaz.
Çünkü insan içini kendine özgüvenle açtığında, hayat da bin kapı aralar ona.
Sen, yoluna taş koyan da olabilirsin, yoluna ışık tutan da.
Bu bir tercih değil , bu bir farkındalık meselesi.
Kendini tanıdıkça, artık sabote eden değil, yol arkadaşı olursun kendine.
Ve işte o zaman, artık kendine engel değil, kendine yoldaş olursun.
Ne büyük bir başarıdır kendini bilerek kendine yoldaş olabilmek.
Kendine inan, güven. Bunu en çok sen hak ediyorsun unutma!
8 yorum:
Kendimi bilerek yoluma yoldaş olmaya niyet ediyorum çok güzel bir yazı farkındalık oldum bugünüme teşekkür ediyorum 🙏🏻
Bu günümüze ,her günümüze sonsuz teşekkür, şükür ve minnetle🙏 Farkındalıklarımız hep yolumuzu ve zihnimizi açsın . Ben teşekkür ederim .
Farkındalık için biraz bedeller ödeniyor evet ama o gün geldiğinde geçmişe bakıp , iyi ki bunları yaşamışım diyor insan , bugünkü benliğine hamd ediyor ve ekliyor ; Allah kimseye kaldıramayacağı yükü vermez . Mesajlar açık ve net , erken idrak etmeyi nasip eylesin Mevlam 😊
Çok haklısınız. Amin
Meğer kendimi korumaya çalışırken aslında ne kadar çok kısıtlıyormuşum. Korkak değil, sadece incinmiş ifadesi kalbimde yer etti. Kendime yoldaş olmayı öğrenmek için harika bir hatırlatıcı, kelimelerine sağlık.
Tam da bir adım atmak üzereyken geri çekildiğim o anın röntgenini çekmişsiniz sanki. Tanıdık kederden, bilmediğim huzura doğru yürümek için ne güzel bir cesaret aşısı bu... Kaleminize, yüreğinize sağlık.
Ne güzel bir farkındalık... Kendimizi korumak için ördüğümüz duvarların bazen bizi hapsettiğini görmek canımızı yaksa da, aslında o duvarları yıkacak anahtarı bulduğumuz andır bu. O incinmiş yanına bugün biraz daha sıkı sarıl, çünkü o senin yol arkadaşın. Kalbinize dokunabildiysem ne mutlu bana.
Geri çekilmek de bazen yolun bir parçasıdır; yeter ki o anın bir son değil, sadece bir duraklama olduğunu bilelim. O röntgeni birlikte çekebildiğimize çok sevindim, çünkü insan ancak görebildiği düğümü çözebilir. Tanıdık kederin o sahte güvenliğinden sıyrılıp, bilinmez ama tertemiz bir huzura doğru niyet etmeniz ne büyük bir cesaret... O aşı zaten sizin ruhunuzda vardı, ben sadece hatırlatmak istedim. Bu yolculukta yalnız olmadığını bilmek ne güzel. Işığınız bol olsun.
Yorum Gönder