Hayatın içindeki ince detayları fark etme yeteneğim, bana her gün farklı bir dünyanın kapılarını aralıyor. Sabah evden çıkarken, tramvayın tekerleklerinin ritmi kulağımda bir melodi gibi çınladı; yanımdan geçen bir çiftin fısıltısı, sanki onların sessiz hikayesini fısıldıyordu. Rüzgarın uğultusu ile dağılan konuşma sesleri, bir bir kulağıma toparlanıyor ve farkında olmadan, belki de istemeden, insanların hayatlarına sızıyordum. Bu keskin gözlem gücü, yazarken bana ilham veriyor; her küçük an, bir hikaye, her sessiz detay, bir olasılık sunuyor. Belki de bu bakış açısı, beni hem dünyayı daha derin yaşamaya, hem de kendi yazarlık yolculuğumda özgün bir ses bulmaya itiyor. Yine de, bu yeteneğimi tam bir romana dönüştürecek miyim biliyorum. Belki de bu anlar, sadece küçük hikayelerin, bir gün daha büyük bir romana dönüşeceği tohumlardır.Ama aksine ilerlersem de, bu gözlem gücüyle yazdığım her küçük hikaye kendi içinde büyük bir değere sahip ve kendi başına bir yolculuk. Sonuçta bir sesin, bir bakış açısının yolculuğu olarak ilerleyen bu küçük hikayeler bende birikiyor, her biri birer ipucu. Belki de bir gün, bu ipuçları birleşir ve farklı yolculuğa kapı aralar.  Ben her satırı ve her detayı, bu farkındalıkla yazmaya devam edeceğim...