İZİN VERİYORUM
Artık kontrol etmiyorum.
Ne olacaksa zaten bana ait olan yoldan gelecek.
Zorlamıyorum.
Çünkü öğrendim ki, ruhen büyümek bazen bırakmaktır.
İzin veriyorum…
İyiliğe, güzelliğe, beklenmedik mucizelere.
Kendimi sabote eden seslere değil, içimde fısıldayan dinginliğe kulak veriyorum.
İzin veriyorum…
Sevilmeye.
Hak ettiğimce, koşulsuzca.
Ve önce kendimden gelmesine.
İzin veriyorum…
Hayatın beni şaşırtmasına, yeni kapılar açmasına ve her şeyin tam da olması gerektiği gibi şekil almasına.
Ben artık kendimi tutmaktan değil, kendimi bırakmaktan güç alıyorum.
Çünkü biliyorum:
Gerçek dönüşüm, izin verdiğim yerde başlayacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder