Lal masallarım var benim,  

Lal masallarda yaşattığım masal kadınlıklarım saklı içimde.  

Her birinin hikayesi bambaşka,  

Her biri kendi hikayesinin kahramanı  

Lal kadınlıklar...

Biri sustukça güçlenen, biri güldükçe unutan…  

Biri sevdikçe çoğalan, biri kırıldıkça içine çekilen bir gökyüzü gibi.  

Kimi sabırla örüyor içini,  

Kimi rüzgarla savruluyor bir şiirin ortasında.  

Birinin gözleri hep uzaklara dalıyor  

Bir diğeri aynalara küs.

Hepsi benden, ama hiçbiri tam ben değil.  

Kimi zamanı bekliyor,  kimi vedayı çoktan yazmış.  

Ben onların sessizliğinde yaşamayı öğrendim.

Ama bazen biri içimden çıkıp  beni de bana anlatıyor.  

Devamı, her kadının kendi Lal hali.

Lal masallarım var benim,  

Lal masallarda yaşattığım masal kadınlıklarım saklı içimde.  

Her birinin hikayesi bambaşka,  

Her biri kendi hikayesinin kahramanı, 

Lal kadınlıklar...

Ve ben, onları dinledikçe sustum.  

Sustukça içimde büyüdüler.  

Konuşmadılar hiç ama sessizlikleriyle en çok beni anlattılar.

Ah o Lal haller....

Bakışlarında ağırlığı sanki yüzyılların, 

Ellerinde dokunulmamış bir şefkat

Ve içlerinde görülmemiş, duyulmamış, söylenmemiş bir şiir gizliydi.  

Ben o şiirin sadece virgülüyüm .  

Devamı, her kadının kendi Lal hali . . .